Mëngjesin e të hënës së Pashkëve, Papa Françesku ndëroi jetë në moshën 88-vjeçare, duke shkaktuar aktivizimin e protokollit të paracaktuar të Vatikanit për rastet e tilla. Megjithatë, vdekja e tij shënoi një përputhje të veçantë me dëshirat që ai kishte shprehur për një ceremoni funerali të thjeshtë, larg ritualeve të zakonshme dhe të ndërlikuara që ndjekin zakonisht rastet e këtij lloji.
Në përputhje me dëshirën e tij, Papa Françesku do të prehet në një arkivol të thjeshtë druri, pa balsamosje dhe pa ndjekur procedurat tradicionale që ishin të zakonshme për papët e mëparshëm. Ai gjithashtu kërkoi të shmangte ritualet e mëdha dhe të bëhet varrimi i tij më i thjeshtë, duke pasur gjithashtu një ndikim të drejtpërdrejtë në ceremoninë e varrimit.
Periudha e Zisë
Pas vdekjes së Papës, nis periudha e zisë, e njohur si Novendiale, e cila zgjat nëntë ditë, duke pasuar traditat e lashta romake. Gjatë kësaj periudhe, Italia shpall gjithashtu zi kombëtare, dhe trupi i Papa Françeskut do të shfaqet në Bazilikën e Shën Pjetrit për nderim publik. Qindra mijëra besimtarë dhe udhëheqës të huaj pritet të rreshtohen për të bërë homazhe.
Vatikani do të kalojë në një periudhë të quajtur sede vacante (vendi është bosh), ku Kisha Katolike Romake drejtohet nga Konklava – Kolegji i Komisionerëve të Kardinalëve. Kjo fazë do të vazhdojë deri në zgjedhjen e Papës së ri.
Varrimi dhe vendimi i Papës
Varrimi i Papa Françeskut pritet të realizohet në sheshin e Shën Pjetrit, ku mijëra besimtarë dhe udhëheqës do të jenë të pranishëm. Ceremonia do të drejtohet nga Dekani i Kolegjit të Kardinalëve, dhe më pas, trupi i Papës do të varroset në shpellat e Vatikanit, për të bashkëngjitur të gjitha papët e mëparshëm.
Megjithatë, Papa Françesku kishte shprehur dëshirën për të u varrosur në Bazilikën e Santa Maria Maggiore në Romë, duke bërë që ai të bëhet Papa i parë në një shekull, varrimi i të cilit do të realizohet jashtë Vatikanit. Ky vendim ka shënuar një ndryshim të rëndësishëm nga traditat e zakonshme të Kishës Katolike.
Në përputhje me zakonin, papët janë varrosur në tri arkivole të ndryshme, por Papa Françesku ka kërkuar që të varroset në një arkivol të vetëm prej druri. Ky akt i thjeshtë dhe i përulur pasqyron natyrën e tij të përvujtë dhe angazhimin për thjeshtësinë, një princip i theksuar gjatë gjithë papatit të tij.
Një Ceremonie e Pashkët dhe e Dëshiruar për Paqe dhe Harmoni
Papa Françesku, i njohur për angazhimin e tij për të drejtat e njeriut, për dashurinë ndaj të varfërve dhe për promovimin e paqes globale, e ka kaluar jetën e tij në shërbim të shoqërisë dhe Kishës. Në një kohë kur shumë pritej të shihnin traditat, Papa Françesku kërkoi një lamtumirë më të thjeshtë, për të theksuar se vlera e jetës dhe e vdekjes nuk qëndron te pompoziteti, por te dashuria dhe shërbimi ndaj të tjerëve.
