Nuk është vetëm ndjesia e pushimeve që na bën të ndihemi më mirë pranë detit. Tingulli i valëve, horizonti i hapur, ngjyra blu dhe kontakti me natyrën mund të ndikojnë në mënyrën se si truri përpunon stimujt dhe reagojnë ndaj stresit. Pikërisht për këtë arsye, hapësirat pranë ujit po studiohen gjithnjë e më shumë për ndikimin e tyre në mirëqenien mendore.
Kur ndodhemi në një qytet, truri përballet vazhdimisht me zhurma, lëvizje, njerëz dhe shumë informacione. Përballë detit, situata është ndryshe: pamja është më e gjerë dhe më e parashikueshme, ndërsa ritmi i përsëritur i valëve mund të krijojë një ndjesi qetësie dhe t’i japë mendjes një pushim nga stimujt e përditshëm.
Edhe tingulli i detit mund të ketë rëndësi. Zhurma ritmike e valëve është e parashikueshme dhe mund ta ndihmojë vëmendjen të largohet nga zhurmat dhe shqetësimet e tjera. Ndërkohë, ecja buzë ujit, kontakti me rërën dhe ujin dhe qëndrimi në natyrë e rikthejnë vëmendjen te momenti i tanishëm.
Dhe nuk është e domosdoshme të jesh pranë detit. Liqenet, lumenjtë dhe hapësirat e tjera pranë ujit mund të ofrojnë një përvojë të ngjashme. Edhe në ditët kur nuk mund të shkosh askund, disa minuta duke dëgjuar tingujt e detit ose duke parë një pamje të qetë të ujit mund të krijojnë një moment shkëputjeje nga ritmi i ditës.
Herën tjetër që të jesh në plazh, provo ta lësh telefonin mënjanë për disa minuta, shiko horizontin, dëgjo valët dhe bëj një shëtitje të qetë buzë ujit. Ndoshta arsyeja pse deti na bën të ndihemi “ndryshe” nuk është vetëm në mendjen tonë, truri ynë mund të ketë vërtet nevojë për atë pauzë.
