Të ngresh zërin ndaj fëmijës, për të humbur durimin dhe më pas për të përjetuar ndjenjën e fajit – janë përvoja që shumica e prindërve i kanë kaluar të paktën një herë. Ndjenja e konfuzionit, pasigurisë dhe vështirësisë në të qenit prind është shumë më e zakonshme nga sa mendohet. Por lajmi i mirë është se ndryshimi është i mundur.
Këtë mesazh përçon pedagogia dhe autorja italiane Erica Petrucciani në manualin e saj të fundit, një udhërrëfyes i bazuar në më shumë se 20 vite përvojë profesionale dhe ndjeshmëri personale si nënë. Ajo ofron një qasje të re për prindërit që duan të edukojnë fëmijët e tyre pa humbur qetësinë, duke i ndihmuar të kuptojnë më mirë emocionet e veta, sjelljen e fëmijëve dhe mekanizmat që çojnë në konflikt.
Edukimi pa zemërim: Një zgjedhje e vetëdijshme
Sipas Petruccianit, edukimi pa humbur durimin është i rëndësishëm jo vetëm për zhvillimin emocional të fëmijës, por edhe për mirëqenien psikologjike të prindit. “Sjellja jonë, verbale dhe joverbale, ndikon drejtpërdrejt në mënyrën se si fëmija ndërton imazhin e vetes. Nëse komunikimi bazohet te qetësia dhe respekti, atëherë ndërtohet një marrëdhënie pozitive dhe e qëndrueshme”, shpjegon ajo.
Njohja e “këmbëzave” emocionale
Një nga konceptet kyçe që autorja trajton është ai i “këmbëzave” emocionale – ose butonat e brendshëm që aktivizohen kur prindi përballet me sjelljen sfiduese të fëmijës. Këto janë emocione të forta, të papërpunuara, që çojnë në reagime të menjëhershme dhe të pavetëdijshme.
“Në vend që të reagojmë në mënyrë instinktive, duhet të mësojmë të veprojmë – pra të njohim çfarë po ndiejmë dhe të marrim përgjegjësi për ato emocione, pa i projektuar te fëmija”, thekson Petrucciani.
Nxitimi dhe kërcënimi: Dy armiq të edukimit të shëndetshëm
Në një shoqëri gjithnjë e më të nxitshme dhe të lodhshme, prindërit shpesh përpiqen të zgjidhin konfliktet me fëmijët në mënyrë të menjëhershme – përmes kërcënimeve ose premtimeve. Por kjo, sipas ekspertes, është një strategji e gabuar.
“Qëllimi nuk duhet të jetë të qetësojmë menjëherë fëmijën, por të qëndrojmë pranë tij, të pranojmë emocionin që po përjeton, dhe ta ndihmojmë të kalojë atë moment me ndihmën tonë të qetë dhe respektuese,” shpjegon ajo. Premtimet si “nëse je i mirë, do të të blej karamele” apo kërcënimet si “nëse nuk ndalon, nuk do të shohësh Youtube”, nuk ndihmojnë fëmijën të kuptojë arsyet e vërteta pas një sjelljeje të papranueshme.
Të dish të ndalosh dhe të qëndrosh
Një nga konceptet më të bukura që Petrucciani përdor është fjala italiane “so-stare”, që nënkupton të ndalosh dhe të dish të qëndrosh brenda emocioneve, pa u mbizotëruar prej tyre. Sipas saj, kjo është një aftësi thelbësore që duhet kultivuar për të pasur marrëdhënie të shëndetshme me fëmijët.
Kur humbasim qetësinë: Kërkimi i faljes si mësim
Gabimet janë të pashmangshme në prindëri. Por si të veprojmë kur i bëjmë ato?
“Kërkimi i faljes është thelbësor – jo vetëm për të treguar se kemi gabuar, por për të mësuar fëmijën që të pranojë përgjegjësinë për veprimet e veta. Por është e rëndësishme që kjo të bëhet në një mënyrë të sinqertë, pa justifikime, dhe me dëshirën për të reflektuar”, përfundon autorja.
/vizionplus.tv
