Në krahinën e njohur të Oparit në Korçë që dikur numëronte mbi 6000 banorë, sot kanë mbetur pak njerëz. Mbi 16 fshatra të kësaj zone janë braktisur, ndërsa banorët që kanë mbetur thonë se mungesa e rrugës është një nga arsyet kryesore që i ka detyruar të largohen.
Ata kërkojnë ndërhyrje me shpresën se një investim do t’i jepte jetë kësaj zone me vlera të rëndësishme historike e turistike.
“E vetmja zonë në Korçë që nuk ka asnjë metër asfalt. Premtime ka patur sa te duash po. Dikur kishte 6000 banorë sot më pak se 500. Po u bë asfalti këtu për një vit janë mjeshtre të gedhendin, duan të kthehen”
“Çfare ka bërë Opari për Shqipërinë, nuk ka bërë shteti për Oparin. Unë kam gjysmën e shpirtit këtu, aty janë prindërit e mi. Kur iki Tiranë, gjysma aty e gjysma në Gjergjevice. Shteti i ka mundësitë. Kudo ka bërë investime. E vetmja zonë nuk është vënë dorë është zona e Oparit. Njerëzit thonë nuk shkojmë dot se nuk ka rrugë “
” Shteti nuk vë dorë fare. E pe rrugën? E vetmja komune në Republike kjo nuk është vënë dorë nga shteti. “
” Kanë 130 familje në fshat. Ikën, rrugë ska, dimër, pleq. Ska mjek ska rrugë. E tërë zona pa një mjek pa një rrugë. Të vdesin këtu? Të braktisura. Nuk ka qeveri, nuk ka shtet. Të vendosë dorën, nga Voskopoja deri këtu 9 km.”
Opari sot rrezikon të mbetet vetëm një kujtim i banorëve që dikur mbushnin këto fshatra. Ata pak që kanë zgjedhur të qëndrojnë kërkojnë që rruga të mos mbetet më një premtim, por të kthehet në një investim konkret për të mos lejuar që kjo krahinë të boshatiset përfundimisht.
