Psikologu klinik Skerdi Zahaj tha në studion e QUO VADIS në Vizion Plus se gjyshërit duhet të mbeten figura mbështetëse dhe jo të marrin rolin e prindërve.
Zahaj shpjegoi se kur gjyshërit kalojnë pjesën më të madhe të kohës me fëmijën dhe merren me rritjen e tij, mund të krijohen konfuzione në dinamikat familjare.
Sipas tij, është shumë e rëndësishme që fëmija të dallojë qartë rolin e nënës dhe babait nga ai i gjyshit dhe gjyshes, pasi përzierja e këtyre roleve mund të ndikojë në zhvillimin psikologjik të tij.
Pjesë nga biseda:
Zahaj: Gjyshrit janë shumë të rëndësishëm që të jenë prezentë si gjyshër, jo si prindër.
Borakaj: Që domethënë? E marrin herë pas here gjyshërit rolin e prindërit duke thënë që unë po e rris ë kohën pjesën më të madhe. Pra në qoftë se ti s’ e çon në çerdhe apo në kopsht dhe e rrisin gjyshërit, ata marrin pjesën më të madhe të ditës.
Zahaj: Kjo ndryshon shumë dinamikat e brendshme psikologjike të fëmijës edhe të familjes. Sepse fëmija në këtë rast duhet të jetë shumë i qartë kush është mami e babi, dhe kush është gjyshi e gjyshja. Ne duam të kemi një sistem familjar bërthamë, por në të njëjtën kohë duam që të përfshijmë gjyshin e gjyshen në gjërat që ne nuk duam që t’i zhvillojmë apo që t’i bëjmë, dhe kjo krijon një lloj konflikti jo shumë të vogël. Fëmija mund të ketë një lloj konfuzioni. Midis përkujdesjes nga gjyshi dhe gjyshja dhe dados, unë do të sugjeroja përkujdesjen me dadon. Dhe gjyshi e gjyshja të mos bëjnë dadon, por të bëjnë gjyshin dhe gjyshen, sepse unë mendoj që fëmija ka nevojë për gjysh e gjyshe, nënë e baba. Po ashtu edhe për dado ku nuk mundet që mamaja e babai të jenë në përkujdesje, sepse nuk dua që roli i gjyshit dhe i gjyshes të konvertohet, të ndryshohet dhe të kthehet në një dado, sepse kjo e bën procesin shumë të vështirë.
/vizionplus.tv
