A keni takuar ndonjëherë një person me aftësinë e rrallë për t’u përshtatur kudo që shkon? Nuk ka rëndësi nëse po takon njerëz të rinj në një takim apo po fillon një punë të re. Ata gjithmonë duket se i përkasin çdo situate ose mjedisi në të cilin ndodhen.
Këta njerëz e bëjnë veten dhe të tjerët të ndihen rehat, dhe ndërsa personaliteti sigurisht luan një rol, ky lloj vetëbesimi shoqëror vjen nga përvoja që fillon shumë më herët në jetë. Njerëzit janë produkte të mjedisit të tyre, dhe ky mjedis fillon me jetën në shtëpi gjatë rritjes.
Nëse ju jeni një prej tyre, atëherë ka gjasa të jeni rritur me këto 8 sjellje në familje:
1. Mendimet tuaja janë mirëpritur
Disa fëmijë rriten në familje ku shprehja e mendimeve në përgjithësi dekurajohet. Nëse e kanë bërë këtë, mendimi i tyre është parë si mungesë respekti ose është shpërfillur tërësisht nga shumica ose e gjithë familja. Dikush që është rritur në këtë lloj mjedisi nuk do të jetë aq i prirur të jetë aq i zëshëm sa dikush që është rritur në një mjedis krejtësisht të kundërt. Fëmijët që inkurajohen të ndajnë mendimet e tyre mësojnë se zëri i tyre ka rëndësi. Edhe kur prindërit nuk ishin dakord, ata dëgjonin me respekt në vend që të mbyllnin bisedat. Kjo dinamikë familjare është e rrallë këto ditë dhe u mëson fëmijëve se ata kanë vlerë në situata shoqërore. Ndërsa rriten, ata ndihen rehat duke folur me njerëz të rinj në vend që të kenë frikë se do të gjykohen ose injorohen.
2. Jeni ekspozuar shpesh në mjedis me njerëz të rinj
Nuk ka vend në këtë botë që është pa diversitet. Megjithatë, shumë fëmijë rriten duke parë vetëm një lloj personi ose një grup njerëzish rregullisht. Ata që nuk janë rritur me zakonin familjar për t’u ekspozuar ndaj një game të gjerë njerëzish, ka shumë të ngjarë të mos ndihen rehat kudo, krahasuar me ata që e bënë këtë.
Fëmijët e kuptojnë kur janë fizikisht të ndryshëm nga të tjerët, por studimet sugjerojnë se ekspozimi ndaj diversitetit në një moshë të re i ndihmon ata të parandalojnë formimin e paragjykimeve ndaj grupeve të caktuara të njerëzve. Kur familjet e bëjnë të domosdoshme të bashkëveprojnë me njerëz nga prejardhje, kultura, grupmosha dhe stile jetese të ndryshme, fëmijët e tyre rriten duke i parë ndryshimet si normale. Si të rritur, ata nuk kanë frikë nga mjediset e panjohura sepse kanë mësuar herët se ka shumë mënyra për të jetuar dhe për t’u lidhur.
3. Ju dhuruan pavarësi të shëndetshme
Besimi është çelësi për t’u ndjerë rehat në çdo mjedis të caktuar, dhe njerëzit që ndihen kështu zakonisht janë rritur në një familje mjaft të shëndetshme dhe të pavarur. Në vend që të mikromenaxhojnë çdo situatë, këto familje gradualisht u japin fëmijëve të tyre mundësinë për të lundruar në jetë vetë, sepse u besonin atyre. Në këmbim, fëmijët e tyre rriten me një ndjenjë pavarësie, duke u lejuar atyre të ndihen rehat në vende të panjohura.
Familjet që kishin zakon të ndërhynin në pavarësinë e fëmijëve të tyre, ka shumë të ngjarë t’i kenë rritur ata që të jetojnë të varur. Ata mund të mos ndihen rehat kudo sepse nuk u është dhënë kurrë hapësira për të eksploruar vetë.
4.Gabimet u trajtuan si mundësi mësimi
Disa prindër i rrisin fëmijët e tyre duke besuar se të bërit gabime është një nga gjërat më të këqija që mund të bëjnë. Kur fëmijët tallen ose bëhen të ndihen budallenj për gabimet që kanë bërë gjatë rritjes, ata kanë tendencë të mos ndihen rehat në shumë situata si të rritur. Ata mund të kenë frikë të bëjnë gabime pranë njerëzve të rinj ose në vende të reja sepse nuk duan një përsëritje të fëmijërisë së tyre.
Megjithatë, njerëzit që ndihen rehat kudo nuk janë domosdoshmërisht të patrembur; ata thjesht nuk shqetësohen për gabimet. Ky mentalitet shpesh fillon në shtëpinë ku janë rritur. Gabimet e tyre si fëmijë nuk u pritën me turp ose kritika të ashpra, por me idenë se gabimet janë një pjesë e rëndësishme e të mësuarit. Ky zakon ua bëri më të lehtë njerëzve si ky të provonin gjëra të reja dhe të bashkëvepronin me besim me të tjerët më vonë në jetë.
5. Keni marrë pjesë rregullisht në biseda familjare
Në disa familje, fëmijëve u pritej të qëndronin të qetë ndërsa të rriturit flisnin. Këtyre fëmijëve nuk u lejohej të merrnin pjesë në diskutim sepse mosha e tyre nënkuptonte se nuk mund të kontribuonin asgjë domethënëse. Ata që nuk ndihen rehat kudo mund të jenë rritur në një mjedis të tillë, por për ata që nuk e kanë bërë këtë, është një histori tjetër.
Në vende të tjera, fëmijët priteshin me krahë hapur për të marrë pjesë aktive në bisedat familjare, edhe nëse ato konsideroheshin si biseda të të rriturve. Bisedat e rregullta midis anëtarëve të familjes i ndihmojnë fëmijët të zhvillojnë aftësi komunikimi dhe vetëbesim . Ky zakon i thjeshtë, por i rrallë, i lejon dikujt t’i marrë dhe t’i zhvillojë këto aftësi në moshë madhore, duke i lejuar ata të ndihen rehat praktikisht kudo që shkojnë.
6. Keni parë gjithmonë mirësi
Fëmijët i kushtojnë vëmendje dhe i njohin sjelljet e ndryshme më mirë nga sa e kuptojmë ne, veçanërisht mënyrën se si anëtarët e familjes i trajtojnë njerëzit e tjerë. Kur fëmijët rriten duke parë empatinë, respektin, miqësinë dhe mirësinë të praktikuara rregullisht dhe të ndërsjella shumicën e kohës, ata mësojnë se shumica e ndërveprimeve shoqërore nuk duhet të jenë kaq të parëndësishme. Si të rritur, ata supozojnë se qëllimi pozitiv është i mjaftueshëm për t’u lidhur me këdo dhe për t’u ndjerë rehat kudo.
Ky zakon, ndonjëherë i rrallë, mund të mos shfaqet në jetën e shumë fëmijëve ndërsa rriten. Ata mund të kenë parë anëtarë të familjes së tyre që nuk praktikojnë mirësi ose që mirësia nuk u kthehet. Ata nuk ndihen rehat kudo sepse, për ta, gjithmonë ekziston mundësia e përballjes kur mirësia mungon.
