Pas ardhjes në jetë një i porsalindur lëshon një klithmë të fortë, të veçantë, një shenjë e shëndetit dhe fuqisë. Është një klithmë që prindërit e rinj do të mësohen shpejt me të në ditët dhe javët e ardhshme. Por nëse e shikoni nga afër, do të shihni se klithma e një të porsalinduri është pak më ndryshe nga ajo e një foshnje më të rritur: nuk ka lot.
Lotët, natyrisht, janë të domosdoshëm për të mbrojtur sytë dhe për t’i mbajtur ato me lagështi. Kur jemi përballur me emocione ekstreme si trishtim, zemërim apo edhe lumturi, ne qajmë.
Ai stres i përkohshëm shkakton një përgjigje luftimi, i cili prodhon lot për të mbrojtur më tej syrin. Këto lot emocional gjithashtu mund të ndihmojnë në lirimin e hormoneve që shkaktojnë stres që mund të jenë ngritur gjatë kohërave të vështira, kjo kontribuon në atë ndjenjën e lehtësimit që pason një klithmë e mirë.
Ndërsa një fëmijë ka lindur me kanale lotësh, ato ende nuk janë zhvilluar plotësisht. Ato prodhojnë lotë të mjaftueshëm për të për ta mbajtur syrin me lagështi, por jo sa duhet për të formuar pika lotësh. Pas tre ose katër javësh, kanalet e lotit të një fëmije zakonisht piqen mjaftueshëm për të formuar lot të lidhura me emocione të forta.
Sytë e një të porsalinduri kanë tendencë të jenë të thata dhe kështu edhe lëkura e saj. Pavarësisht se sa ka të nxehtë, një i porsalindur vështirë se djersitet për dy javët e para të jetës së tij. Kjo për shkak se gjëndrat e djersës nuk janë ende plotësisht funksionale, thonë studimet.
Njerëzit kanë dy lloje të gjëndrave të djersës, të quajtura gjëndra ekcrine dhe apokrine, që të dyja formohen tek të posalindurit, edhe nëse nuk janë duke prodhuar ende djersë.
Gjëndrat apokrine sekretojnë djersën nëpër gjëndrat e flokëve, por nuk aktivizohen derisa të ndodhin ndryshime hormonale gjatë pubertetit. Ndërsa djersa apokrine në fillim është pa erë, mund të bëhet me erë të keqe. Është e mbushur me ujë dhe elektrolite, si dhe me steroide, lipide dhe proteina, të cilat bakteret mund t’i përpunojnë për të prodhuar aromë.
Pas lindjes së një foshnje, gjëndrat ekrrike më aktive janë ato në ballë. Shumë shpejt pas kësaj, një foshnje fillon të djersitet në kraharorin dhe gjymtyrët e tij.
Për fat të mirë, bebet me djersë zakonisht nuk janë diqka shqetësuese. Foshnjat kontrollohen për sëmundje metabolike dhe probleme të zemrës së porsalindur, për aq kohë sa ata po fitojnë peshë, ndërsa djersa nuk është një faktor që tregon se shëndeti i bebes është në rrezik apo diçka tjetër.
