Linda Rama, bashkëshortja e kryeministrit shqiptar Edi Rama, ditën e some mori pjesë në homazhet e zhvilluara për nder të babait të Hashim Thaçit, Haxhi Thaçi, i cili ndërroi jetë më 16 mars.
Babai i ish-Presidentit të Kosovës do të përcillet sot në orën 15:00 për në banesën e fundit.
Lexo edhe :
Related Posts
Zonja Rama tha se në këto momente të trishtuara qëndron krah familjes Thaçi, të cilës i mungojnë dy burra, Haxhi Thaçi i cili ndërroi jetë, dhe ish-Presidenti, i cili ndodhet i burgosur në Hagë dhe nuk u lejua nga Specialja të marrë pjesë në varrimin e të atit.
Zonja Rama theksoi se në këtë ditë “nuk e mbajti vendi në Tiranë” dhe donte të ishte në krah të nënës dhe gruas së Komandantit, ashtu siç e thërrasin edhe në shtëpi.
Mesazhi i zonjës Rama
Erdha këtu për t’i dhënë lamtumirën bacës Haxhi, me respektin më të thellë, për këtë familje të njehsuar me historinë e Kosovës falë njërit prej tre djemve të tij, Hashimit, po edhe të vëllazëruar me familjen time, përmes Hashimit. Kjo është një ditë e trishtuar. Dhe në këtë ditë të trishtuar jam këtu me ty, nana Hyrë, jo në këmbë të Edit, po në radhë të parë sepse e di mirë se çfarë do të thotë të jesh prind i një politikani, e posaçërisht nëna e një politikani. E kam përjetuar pranë nënës së Edit. Dhe në këtë ditë të trishtuar jam këtu, me të gjithë familjen tuaj, të cilës sot i mungojnë dy burra.
E di edhe më mirë se çfarë do të thotë të jesh bashkëshortja e një politikani, aq më tepër e një udhëheqësi, aty ku fryjnë dhe nuk pushojnë erërat e forta. E përjetoj çdo ditë.
Por çka nuk di dot fare në këtë ditë kaq të trishtuar është se ç’do të thotë të kesh fëmijën me pushkë në dorë, duke luftuar nëpër male, apo rob të atdhedashurisë së vet diku larg, në një vend pa qiell, e për askush nuk e di se sa kohë. Duhet të jetë një ankth i pambarimtë Ndaj nuk më mbajti dot vendi atje në Tiranë, po desha të jem këtu sot, pranë nënës dhe gruas së Hashimit. Nënës dhe bashkëshortes së komandantit, siç i thërrasim gjithnjë dhe në shtëpi, i cili në këtë ditë ndarjeje të dhimbshme duhet të vijojë të jetë larg, në luftë.
Nuk besoj se një mungesë mund të jetë dot kaq herë më e madhe se sa prania, në një ditë si kjo. E prandaj ajo rrezaton shumë përtej këtyre mureve, si një këmbanë kujtese për dhimbjen e dhjetëra mijëra prindërve e grave të kësaj toke, po edhe sakrificën e krejt popullit të Kosovës për ta paguar çmimin e lartë të lirisë.
