Sa me shume afrohet 31 gushti, por edhe 1 shtatori kur mbyllet merkato ne Spanjë aq me shume duhet te nxitojnë klubet jo vetëm per te blere, por edhe per te shitur. Sidomos dyshja e frikshme e kësaj merkatoje Paris Sen Zhermen dhe Barcelona.
Po nga ky nxitim mund te shpresojnë shume klube te tjerë qe te përfitojnë yje me çmim modest. Parisi duhet patjetër te zbraze organiken per shkak te feir pleit financiar te UEFA, por edhe sepse realisht është e tejfryre. Pas mbërritjes se Nejmar dhe Mbappe tashme duhet qe te largohen emra si Draksler i ardhur ne merkaton e janarit per 40 milionë, por edhe te tjere qe kane kohe ne kryeqytetin francez.
Emrat jane te mëdhenj, Pastore Di Maria, por edhe te tille qe ishin harruar se ndodheshin ne organiken dhe listën e pagesave te sheikëve si Krychoviak p.sh qe jo vetëm kushtoi 30 milionë vëren e shkuar dhe erdhi si njeriu i trajnerit Emery, por paguhet me 4.8 milionë ne sezon apo viktima e sistemit Emery Ben Arfa qe kërkon te paktën 7 milionë neto mes rrogës vjetore dhe premiove.
Aurier shpreson shume qe te marre lejen e qëndrimit ne Londër per t’u bashkuar me Totenhemin, ndërsa Guedes do te jepet borxh me shume gjasa te Valencia. Megjithatë shanset e klubeve europiane shtohen edhe me shume kur dëgjon emrat qe duhet te largohen nga Barcelona. Arda Turan qe asnjëherë nuk arriti te behet pjese e skuadrës kuqeblu apo Vermalen qe duket se askush nuk e do ne Europe. Apo portugezi Andre Gomez ose talenti i përjetshëm Munir.
Te tjerë emra mund te largohen duke mbërritur Kutinjo, emra qe as ne stol nuk arrijnë te ulen te Barcelona si Alkacer apo Rafinja. Gjithsesi jo me pak ka emra lojtaresh qe ne minutën e fundit mund te kryejnë lëvizje edhe te sforcuara. Siç është Diego Costa qe mund te përfundoje te Las Palmas per te paktën 6 muaj, apo Sanchez i Bajernit qe ka si synim Suonsin ne Angli.
