Anëtarët e parë të opozitës iraniane, të njohur me emrin muxhahedinë, mbërritën në Shqipëri në vitin 2013, në fundin e mandatit të dytë të Sali Berishës si kryeministër i vendit.
Në atë kohë qeveria Berisha njoftoi se kishte vendosur të strehonte 210 muxhahedinë dhe ky vendim ishte finalizimi i një angazhimi, që Tirana zyrtare kishte marrë që gjatë vizitës së sekretares amerikane të shtetit Hillary Klinton në Shqipëri në vitin 2012.
Angazhimi i Shqipërisë në raport me Shtetet e Bashkuara të Amerikës u respektua edhe nga kryesocialisti Edi Rama, i cili mori detyrën e kryeministrit në shtatorin e vitit 2013.
Deri në vitin 2016 Shqipëria kishte strehuar të gjithë grupin prej 3 mijë muxhahedinësh, që ndodheshin në një kamp në Irak, dhe për këtë u falënderua nga sekretari amerikan i shtetit, John Kerry, gjatë vizitës në Tiranë në 14 shkurtin e 2016.
Prej këtij momenti muxhahedinët janë strehuar në zonën e Manzës, ku kanë ndërtuar kampin e tyre. Por vendimi i Shqipërisë për të mbajtur 3 mijë anëtarë të opozitës iraniane ka pasur edhe kosto.
Si hakmarrje për strehimin e muxhahedinëve në vëren e vitit të kaluar hakera të sponsorizuar nga Irani sulmuan sistemet dixhitale shqiptare.
Historia e opozitës iraniane e njohur me emrin muxhahedinë daton prej vitit 1979, kur Irani i konsideroi ata tradhtarë të atdheut. Në vitet ‘80 ata u strehuan në Irak dhe morën pjesë në krah të Saddam Huseinit në luftën mes Irakut dhe Iranit. Në gjysmën e dytë të viteve 90 muxhahedinët e popullit iranian u përfshin në listën e organizatave terroriste nga Shtetet e Bashkuara dhe për shumë vite janë konsideruar terroristë edhe nga Bashkimi Evropian.
Në 2009 Brukseli vendosi t’i heqë nga lista e organizatave terroristë dhe në shtator të vitit 2012 të njëjtin vendim morën edhe Shtetet e Bashkuara.
