Një gotë ujë para gjumit shpesh paraqitet në rrjetet sociale si një mënyrë e thjeshtë për të “pastruar” dhe mbrojtur veshkat. Por kjo nuk qëndron.
Pirja e mjaftueshme e lëngjeve është e rëndësishme për funksionimin normal të veshkave, por nuk ka dëshmi se një gotë ujë para gjumit ofron ndonjë mbrojtje të veçantë apo mund të riparojë dëmtimet e shkaktuara nga sëmundja kronike e veshkave.
Veshkat punojnë vazhdimisht për të filtruar gjakun, për të larguar mbetjet dhe lëngjet e tepërta, si dhe për të ruajtur ekuilibrin e elektroliteve në organizëm.
Dehidratimi i rëndë ose i përsëritur mund të ndikojë negativisht në funksionimin e veshkave. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se konsumimi i sasive të mëdha të ujit, veçanërisht para gjumit, i “shpëlan” veshkat apo parandalon sëmundjet kronike.
Përkundrazi, pirja e tepërt e ujit në orët e vona mund të shtojë nevojën për të urinuar gjatë natës dhe të prishë gjumin. Për personat me sëmundje të avancuara të veshkave, insuficiencë kardiake, ënjtje ose që janë në dializë, sasia e lëngjeve duhet të përcaktohet me këshillën e mjekut.
Po soda e bukës?
Një tjetër pretendim që qarkullon në internet është se uji me sodë buke mund të “pastrojë” ose të përmirësojë funksionin e veshkave.
E lani tapetin e banjës kështu? Këto gabime mund ta dëmtojnë sa herë e fusni në rrobalarëse
Në realitet, bikarbonati i natriumit përdoret në raste të caktuara te pacientët me sëmundje kronike të veshkave, sidomos kur ekziston acidozë metabolike. Por kjo terapi bëhet vetëm nën mbikëqyrje mjekësore.
Përdorimi i sodës së bukës pa rekomandim profesional mund të sjellë marrje të tepërt të natriumit, rritje të presionit të gjakut, mbajtje të lëngjeve dhe çrregullime të elektroliteve. Shtimi i kripës në një pije të tillë mund ta rrisë edhe më shumë rrezikun.
Në rrjetet sociale janë shpërndarë raste të personave që pretendojnë se kanë përmirësuar kreatininën dhe eGFR-në pasi kanë konsumuar ujë me sodë buke. Por një përvojë individuale nuk mund të dëshmojë se ky është shkaku i përmirësimit.
Nivelet e kreatininës dhe eGFR-së mund të ndryshojnë për shumë arsye, përfshirë dehidratimin, infeksionet, sëmundjet akute, përdorimin e disa barnave, ndryshimet në ushqyerje apo masën muskulore.
Për këtë arsye, sëmundja kronike e veshkave nuk përcaktohet nga një analizë e vetme. Vlerësimi kërkon ndjekje të vazhdueshme dhe, sipas rastit, analiza të urinës, matje të presionit të gjakut dhe ekzaminime të tjera.
Çfarë i mbron vërtet veshkat?
Në vend të “detoksit” me ujë apo sodë buke, ekspertët rekomandojnë masa të provuara: kontrollin e presionit të gjakut dhe diabetit, kufizimin e kripës, ruajtjen e një peshe të shëndetshme, shmangien e duhanit dhe përdorimin me kujdes të barnave antiinflamatore, si ibuprofeni dhe diklofenaku.
Uji mbetet i rëndësishëm për organizmin, por nuk ekziston një orar magjik që “pastron” veshkat.
Pra, një gotë ujë para gjumit nuk është detoks për veshkat, ndërsa soda e bukës nuk duhet përdorur si trajtim pa këshillën e mjekut.
