Në prag të Ditës Evropiane të Kujtimit për Viktimat e Regjimeve Totalitare, Autoriteti për Informimin mbi Dokumentet e ish-Sigurimit të Shtetit zhvilloi aktivitetin përkujtimor “Valiasi-nga kamp në përkujtim”, një nismë që sjell në vëmendje plagët ende të hapura të një prej periudhave më të errëta të historisë shqiptare.
Rrëfimet rrëqethëse të atyre që përjetuan këtë periudhë, u sollën sërish në vëmendje. Një prej tyre është Gjergj Marku familja e të cilit kaloi në kampet e internimit.
“Gjurma e parë për mua ka qenë pushkatimi i xhaxhit tim në 17 gusht 1949 e për pasojë humbja e të gjitha të drejtave prej asaj kohe e pastaj internimi i të gjithë familjarëve të mi në kampin e Tepelenës”, tha Marku.
Veç ndjesive të asaj periudhe, Marku ka dhe një kërkesë për autoritetet vendore.
“Kërkoj në radhë të parë që historisë të mos i fshihet kampi famëkeq i Tepelenës. E si arrihet kjo? Kjo arrihet duke e kthyer në muze. Kurrikulat e historisë po ashtu që bëhen në shkolla ta kenë një dritare që ta shohin këtë pjesë të zezë të historisë sonë”, thotë ai.
Kryetarja e Autoritetit, Gentiana Sula, theksoi rëndësinë e kujtesës kolektive dhe njohjes së të shkuarës.
“Ky kamp, ku mbi gjysma e të internuarve ishin fëmijë, mbetet një simbol i ndëshkimit kolektiv dhe traumës së shoqërisë sonë. Plagët e Valiasit, të Kodër Kamzës, të Tepelenës, Porto Palermos, Savrës, Grabianit, Spaçit e Burrelit, nuk janë vetëm plagë individuale. Ato janë plagë të shoqërisë sonë, plagë që janë trashëguar brez pas brezi. Trauma nuk shërohet duke u mbuluar, por duke u njohur”, tha Sula.
Nën moton “Plagët mund të shërohen”, aktiviteti u fokusua në kampet e internimit të Valiasit dhe Kodër-Kamzës, përmes shfaqjes së dokumentarit “Ana tjetër e Valiasit”, prodhuar nga vetë Autoriteti mbi bazën e dëshmive të mbledhura nga të mbijetuarit dhe pasardhës të familjeve të internuara./vizionplus.tv
