Origjina e pemës së Krishtlindjes rrjedh që nga përdorimi i bimëve gjithgjatë gjelbër në Egjiptin dhe Romën e lashtë. Megjithatë, Gjermania njihet për popullarizimin e pemëve të Krishtlindjes të ndriçuara, siç i njohim sot. Në shekullin e 19-të, kjo traditë u përhap edhe në Amerikë. Historia e pemës së Krishtlindjes shtrihet nga festimet e lashta të solsticit dimëror deri tek zakonet dekorative të Mbretëreshës Viktoria dhe ndezja vjetore e pemës në Rockefeller Center në New York.
Origjina e Pemës së Krishtlindjes
Para se të shfaqej Krishterimi, bimët dhe pemët që mbeteshin gjelbër gjatë gjithë vitit kishin një kuptim të veçantë për njerëzit gjatë dimrit. Ashtu si sot njerëzit zbukurojnë shtëpitë me pisha, bredha dhe fiku, shumë popuj të lashtë vendosnin degë gjelbër mbi dyert dhe dritaret, duke besuar se ato mbanin larg shtrigat, fantazmat, shpirtërat e këqij dhe sëmundjet.
Shumë popuj të lashtë besonin se dielli ishte një perëndi dhe se dimri vinte çdo vit sepse perëndia diell ishte i sëmurë dhe i dobët. Ata festonin solsticin e dimrit dita më e shkurtër dhe nata më e gjatë e vitit (rreth 21-22 dhjetor në hemisferën veriore) sepse kjo shënonte fillimin e shërimit të diellit dhe rikthimin e verës. Degët gjelbër ishin një kujtesë e gjelbërimit që do të vinte kur dielli do të forcohej.
Egjiptianët e lashtë adhuronin perëndinë Ra, me kokë shqiponje dhe diellin mbi kurorë. Gjatë solsticit të dimrit, kur Ra fillonte të shërohej, ata mbushnin shtëpitë me palma dhe papirus, simbol i triumfit të jetës mbi vdekjen.
Festa Romake dhe Druidët
Romakët e lashtë festonin solsticin me një festë të quajtur Saturnalia në nder të perëndisë së bujqësisë, Saturn. Ata zbukuronin shtëpitë dhe tempujt me degë gjelbër, duke shënuar ardhjen e kohës kur tokat dhe frutorët do të ishin pjellorë.
Në Europën Veriore, druida, priftërinjtë e Celtëve, gjithashtu zbukuronin tempujt me degë gjelbër si simbol të jetës së përjetshme. Vikingët në Skandinavi nderonin mistletoe, një tjetër bimë gjithgjatë gjelbër, për rolin e saj në vdekjen e Balder, perëndisë së dritës.
Rrënjët Gjermane
Gjermania njihet për fillimin e traditës së pemës së Krishtlindjes siç e njohim sot. Që në shekullin e 16-të, burime të ndryshme tregojnë se besimtarët e devotshëm vendosnin pemë të zbukuruara në shtëpi. Disa ndërtuan piramida druri të Krishtlindjes dhe i zbukuruan me gjelbërim dhe qirinj, nëse nuk kishin mjete të mjaftueshme.
Besimi më i përhapur është se Martin Lutheri, reformatori protestant i shekullit të 16-të, ka vendosur për herë të parë qirinj të ndezur mbi pemë. Sipas versionit më të njohur të historisë, gjatë një mbrëmjeje dimri, Lutheri u mahnit nga yjet që shkëlqenin mes gjelbërimit. Për të rikrijuar këtë pamje për familjen e tij, ai vendosi një pemë në dhomën kryesore dhe ndezi degët me qirinj.
/vizionplus.tv
