Shpesh e verdha e vezës së zier bëhet e gjelbër dhe kjo është rezultat i një reaksioni kimik që ndodh kur veza është shumë e pjekur. Por a mund ta hamë dhe si ta shmangim?
Nëse ndonjëherë keni hapur një vezë të zier fort dhe keni parë një kufi gri-jeshil rreth të verdhës së vezës, nuk jeni vetëm.
Ky është një fenomen i zakonshëm që ndodh kur një vezë ekspozohet ndaj temperaturave të larta për më shumë kohë se sa është e nevojshme. Nuk është myk, as shenjë prishjeje. Është thjesht rezultat i trajtimit termik.
Gjatë zierjes ndodhin dy gjëra kryesore: E bardha përmban squfur, i cili çlirohet në formën e sulfurit të hidrogjenit kur nxehet. E verdha përmban hekur. Kur veza lihet në temperatura të larta për një kohë të gjatë, sulfuri i hidrogjenit reagon me hekurin dhe formohet një përbërje e re: sulfidi i hekurit. Kjo përbërje ka ngjyrën karakteristike gri-jeshile që shohim rreth të verdhës së vezës.
A është e sigurt të hahet vezë?
Po, absolutisht. Ngjyra nuk lidhet me prishjen mikrobike dhe nuk e bën atë të rrezikshëm. Ndryshimet kryesore janë: tekstura (më e thatë dhe “më e ngushtë”) dhe shija (pak më intensive, me përmbajtje squfuri). Me fjalë të tjera, është çështje cilësie dhe jo sigurie.
Kur ndodh më shpesh?
Fenomeni ndodh kryesisht kur i ziejini vezët për 10-12 minuta, kur i lëmë në ujin e nxehtë pasi të kenë mbaruar së zier, kur temperatura është shumë e lartë (duke zier në vend që të ziejë ngadalë).
Si të zieni vezët siç duhet për një të verdhë veze perfekte
Për të shmangur ‘gjelbërimin’, nuk nevojitet asgjë e komplikuar, vetëm koha e duhur dhe ftohja e shpejtë.
Udhëzues bazë për të verdhën e fortë pa marrë ngjyrën e gjelbërt:
E vogël: 8-9 minuta
E mesme: 9-10 minuta
E madhe: 10-12 minuta
Menjëherë pas zierjes, transferoni vezët në një tas me ujë të akullt. Kjo ndalon procesin termik, parandalon formimin e sulfurit të hekurit dhe ndihmon në qërimin më të lehtë.
