Kreu i drejtësisë iraniane, Mohsen Ejei, ka deklaruar qartë se spiunët dhe tradhtarët do të gjykohen sipas ligjit ushtarak, duke aplikuar masa që ai i konsideron të justifikuara nga faza e luftës. Kjo është shoqëruar me arrestime të gjera dhe ekzekutime, si një mesazh i ashpër dhe parandalues ndaj mospajtimit apo ndaj atyre që dyshohet se kanë bashkëpunuar me boshtin SHBA-Izrael.
Së fundmi, një vendim gjykate ka çuar në ekzekutimin e Mehdi Farid, një anëtar i Agjencisë Kombëtare Atomike të Iranit. Ai ishte arrestuar në vitin 2023 dhe fillimisht ishte dënuar me 10 vite burg, por më pas dënimi i tij u ndryshua në ekzekutim. Sipas autoriteteve gjyqësore, ai akuzohej për bashkëpunim me shërbimin sekret izraelit Mossad, duke ofruar informacione dhe duke infektuar sisteme digjitale.
Këto janë disa nga akuzat më të zakonshme ndaj personave të arrestuar para dhe gjatë konfliktit.
Më 20 prill, dy anëtarë të Mujahedin-e Khalq, një grup opozitar i brendshëm, u ekzekutuan. Ndërkohë, në periudhën gusht-tetor, u ekzekutuan edhe një teknik dhe një shkencëtar i sektorit bërthamor, të dyshuar për bashkëpunim me “armikun”.
Sipas autoriteteve, këto ekzekutime dhe arrestime lidhen me kundërpërgjigjen ndaj infiltrimeve të inteligjencave rivale. Gjatë krizës së qershorit dhe operacionit “Epic Fury”, shërbime të huaja, përfshirë ato izraelite dhe amerikane, thuhet se kanë arritur të depërtojnë në nivele të larta të sistemit iranian. Eliminimi i shkencëtarëve të lidhur me programet kërkimore dhe vrasja e disa figurave ushtarake janë konsideruar goditje serioze për regjimin, por jo vendimtare.
Për këtë arsye, aparatet e sigurisë kanë intensifikuar ndjekjen e të dyshuarve për infiltrime, duke kërkuar bashkëpunëtorë të shërbimeve të huaja dhe duke rritur mbrojtjen e objekteve strategjike.
Sipas analizës së autoriteteve, kjo linjë e ashpër nuk shërben vetëm si kundërpërgjigje, por edhe për të frenuar kritikat e brendshme. Në të kaluarën, vrasje të synuara si ajo e shkencëtarit të njohur Mohsen Fakhrizadeh kishin shkaktuar debate mbi dështimet e sigurisë dhe depërtimin e Mossad-it në strukturat iraniane.
Një front tjetër i represionit ka qenë opozita e brendshme, ku përfshihen si protestues të paorganizuar ashtu edhe grupe politike. Gjykatat kanë ndjekur persona të përfshirë në protestat e dimrit të kaluar, të cilët janë akuzuar për dhunë dhe sulme ndaj institucioneve shtetërore. Po ashtu, ka pasur fushata të forta kundër minoriteteve etnike, si kurdët dhe arabët, të dyshuar si bashkëpunëtorë të shërbimeve të huaja.
Së fundmi, agjencia Fars njoftoi shkatërrimin e një rrjeti në provincat e Kurdistanit dhe Kermanshahut, me arrestimin e mbi 250 personave të cilësuar si “kundërrevolucionarë”, të dyshuar për plane veprimi me mbështetje të SHBA-ve dhe Izraelit. Operacione të ngjashme janë zhvilluar edhe në rajonin e Khuzestanit, ku veprojnë grupe separatiste arabe.
Sipas raportimeve, kjo valë represioni shërben njëkohësisht si paralajmërim, ndëshkim për rebelimet dhe përpjekje për të mbyllur çdo hapësirë për protesta të reja, në një Iran që ndodhet nën presion të madh të brendshëm dhe të jashtëm, ndërsa vetë udhëheqja e tij mbetet e ndarë në qëndrime.
