Partia Demokratike është “mbërthyer” nga përplasje të brendshme, pas humbjes së zgjedhjeve të 25 prillit. Disa demokratë kërkojnë largimin e Lulzim Bashës, ndërsa një prej kandidatëve për deputet, Roland Bejko, ka shpërthyer në akuza ndaj kolegëve të tij.
Bejko garonte në listën e Gjirokastrës, bashkë me Tritan Shehun dhe Dasho Alikon. Roland Bejko i krahason ata me Don Kishotin dhe Sanço Pançon, dy personazhet komikë të përjetësuar nga Miguel de Servantes, dhe pretendon se është tradhtuar nga kolegët e tij.
“Plagën e hapur nga armiku, me kalimin e kohës e shëron vetë koha, por si t’ia bësh plagës së hapur nga yti, e që e bërë gojë vazhdon të ulërasë se nuk gjen dot paqe?! Te Hamleti, Shekspiri na ka dëshmuar se shpirti i njeriut të vrarë pabesisht, se gjen dot paqen as në atë botë pa shkuar e drejta në vend… Por, rrini të qetë, pa merak. Së shpejti do ta dëgjoni oshëtimin e ulërimës së shpirtit që s’gjen paqe nga padrejtësia dhe pabesia sa në Malin e Gjerë e në Çajup, sa në Sopot e në Bureto, sa në Nemërçkë e në Kurvelesh. Do tundet vendi nga oshëtima! O budallenj, vërtet menduat se më vratë moo? Po unë jam Roland Bejkua mor të mjerë, që si student 21 vjeçar nuk më ra ndërmend as Partia e Punës dhe as Sigurimi i Shtetit, por i çova peshë shokët e mi kundër diktaturës në Gjirokastër, jo më të pyes për fundërrinat që la pas Ramiz Alia, të ricikluar nga grupet e interesit, dhe oligarkët e ilaçeve si tregëtarë të aspiratave të gjeneratave të reja për 30 vite me rradhë! Po çfarë besoni mor? Besoni vërtet se paraja dhe dhuratat blejnë gjithçka?! Gaboheni! Postin mund ta bleni me para, por legjitimitetin moral, kurrë! Kuuurrrrëëë! Këtë fiksojeni mirë në mendje! Mos e harroni! E keni vënë re se si këto ditë Don Kishoti (që ka humbur kalin) dhe Sanço Panço (që i ka humbur gomari), po vijnë vërdallë me këmbë sa në një vend të krimit në tjetrin për të fshehur gjurmët e tij, për pak më shumë legjitimitet në oborrin e zbrazur të Dulqinjës plakë, tashmë? Shikojini pak, shikojini si pozojnë qesharakët! Nuk ka pasur ndonjëherë të gënjyer të përjetshëm në Gjirokastër! As budallenj që të mos ta kuptojnë si ndodhi, pse ndodhi, kush e bëri dhe pse e bëri krimin… Jo, nuk ka më aty as naivë të tillë. Aty të japin ujë me bishtin e lugës dhe se merr vesh fare si të ndodh që thyen hundët…”
