Ish kryeparlamentarja Jozefina Topalli feston sot ditëlindjen. Përmes një postimi të gjatë në rrjetin social, Topalli mes emocionesh rrëfen vështirësitë dhe sfidat në jetë, por edhe të mirat që ka, rrethuar me dashuri me fëmijët, nipërit dhe bashkëshortin.
Ish kryeparlamentarja, teksa kujton kohët e vështira që ka kaluar, shprehet se fëmijërinë e saj e ka kaluar duke punuar për të ndihmuar prindërit, por edhe duke rrëzuar muret që kishe shumë vite më parë.
Por pavarësisht të gjithave, Topalli e ka një peng që do e ndjekë gjithë jetën: mungesën e saj në familje dhe në rritjen e djalit, që ka qenë vetëm 1 vjeç. Në atë periudhë, Topalli sapo ka hyrë në Parlament dhe PD ishte në ditët e saj jo të mira.
Reagimi i plotë:
Ne kete dite shume speciale per mua, ndihem me e lire nga cfare isha 30 vjece, me konfidente dhe ne te njejten kohe me e perulur, …por edhe e veshur me nje eksperience te pafundme.
Jeta ime ka patur ulje dhe ngritje shume te forta,.
Edhe pse ajo shpesh nuk eshte varur nga une, ne ate pjese qe ndikohej nga une,ne udhen time, zgjedhjet e zgjidhjet , cdo gje e cdo here i kam bere ne menyren time..
Jo pak here as nuk me kane kuptuar, shume here me kane keqkuptuar, por kjo nuk me ka frenu me besu ne ate qe konsideroja te drejte.
Une kam patur fat , qe jo te gjithe e kane. Kam dy femije, qe nuk me kane lenduar kurre zemren;
Kam bashkeshortin , qe me ka mbeshtetur gjithmone edhe kur mendonte ndryshe nga une, duke u bere ne fakt shtylla e ekuilibrit dhe e gezimit ne shtepine tone, me mencurine, tolerancen dhe humorin e tij.
Por une nuk jam vetem nje mame e lumtur e dy femijeve te dashur, as vetem bashkeshorte e priviegjuar, sot familja jone eshte zgjeruar me dy nipa, qe me japin dashuri te pa fundme.
Ne kete dite kujtoj nanen e baben, qe na rriten permes sakrificave e varferise me dashuri te madhe. Ata kurre nuk na percollen ne vuajtjet, ankthet e frikerat e tyre per te ardhmen tone . Pavaresisht stuhive te jetes se tyre, ata na e bene femijerine time, te vellait e te motres , te bukur e te pa shoqe; na mesuan edukaten, punen, dinjitetin e dashurine per familjen e njerezit.
Per anet e tjera te jetes une kam qene gjithmone vehtja ime.
Une nuk mund te isha ajo, qe nuk jam.
Kam filluar te punoj per te ndihmuar familjen qekur isha 12 vjece.
Kam patur kurajon per te rrezuar ne fillim te gjithe muret e mia.
Kam qeshur e kam qare, kam gabuar ,kam humbur , kam punuar dhe kam fituar.
Por, cdo gje e cdo here e kam bere ne menyren time..duke bere kujdes te ruaja perhere dinjitetin!
Rruga ime ka qene krejt unike!
Nga nje gjimnaziste fituese olimpiadash te matematikes ne punetore bujqesie ( gjysem e internuar) , deri dhe Kryetarja e pare e Parlamentit grua.
Qe e vogel kam vendosur , qe te mos ecja ne hijen e askuj.
Me thonin se jam e ashper , kur punoja per ate qe mendoja se ishte e drejte!; kur luftoja per te rrezuar guret e murit te krimit e te pa drejtesive ne Kuvend!
Nuk i kam kthyer kurre shpinen njeriut, por edhe nuk kam dashur kurre te ik nga vehtja ime.
Me thonin se jam e forte , kur ne fakt isha me shume e ndrojtur.
Kam jetuar vetem cfare kam besuar, por me nje kosto jo te vogel per familjen time e ne vecanti per femijet e mi qe nuk kishin mamen e tyre ne shpi si cdo femije 1 vjec sic ka qene Genari kur une hyra ne Parlament, ne nje kohe shume te veshtire per PD.
Ky eshte nje peng qe do me ndjek deri kur te kem fryme.
Thuhet se cdo ditelindje eshte nje fillim i ri. Une ashtu e ndjen.
Dua jeten dhe dua perseri sfiden.
Falenderoj te gjithe ata, qe me mbeshteten e me deshen pa interes!
