Pas reagimit të ministrit të Jashtëm serb Marko Gjuriç, ka ardhur menjëherë përgjigjja nga ministri Ferit Hoxha.
Hoxha thekson se e ardhmja e rajonit nuk qëndron në kërcënime dhe akuza por në dialog.
Lexo edhe :
Related Posts
“E vlerësoj ndjenjën më të qetë përmbyllëse të mesazhit të Marko Djuriç, sepse pikërisht aty qëndron e ardhmja e rajonit tonë: jo në kërcënime dhe akuza, por në dialog, besim dhe bashkëpunim pragmatik. Dhe kjo na kthen aty ku filloi ky shkëmbim.
Uji. Uji është jetë. Nuk mban pasaportë, nuk lexon harta politike apo nuk ndalet për të pyetur se nga cila anë e kufirit po rrjedh. Shndërrimi i tij në një instrument ndëshkimi nuk është thjesht punë e dikujt tjetër. Pra, po, Ibri nuk rrjedh nëpër Shqipëri. Por nëse nesër dikush kërcënon se do t’ia ndërpresë Serbisë ujin që rrjedh nëpër territorin e saj, Shqipëria do të ishte po aq e zëshme.
Jo sepse ai ujë do të përfundonte disi në Shqipëri, por sepse një kërcënim i tillë do të helmonte bashkëjetesën paqësore të kësaj lagjeje që të gjithë ndajmë. Për këtë janë fqinjët, apo jo? Jo për të llogaritur nëse uji arrin në rubinetin e tyre para se të vendosin nëse u intereson, por për t’u kujdesur para se llogaritje të tilla të vijnë për të përcaktuar lagjen në të cilën jetojmë. Ndaj ndoshta mund ta lëmë hidrologjinë këtu dhe të biem dakord për diçka më të thjeshtë.
Lumenjtë duhet të mbartin ujë, jo kërcënime, dhe kufijtë duhet të përcaktojnë juridiksione, jo të ndajnë përgjegjësinë tonë për paqen. Dhe sa i përket të gjitha gjërave “më të mëdha” të përmendura në këtë diskutim, Shqipëria mbetet e interesuar vetëm për një: një Bashkim Evropian më të Madh, që përfshin Kosovën, Serbinë, Shqipërinë dhe pjesën tjetër të rajonit tonë.
Dyert dhe linjat tona telefonike janë gjithashtu të hapura, ashtu si edhe mendjet tona, kur bëhet fjalë për ndërtimin e shembujve më konkretë të asaj që shqiptarët dhe serbët mund të arrijnë së bashku.
Pra, le të vazhdojmë me më shumë Evropë, më pak mitologji dhe më shumë arsye për ta parë të kaluarën tonë përmes syve të së ardhmes, në vend që ta shohim të ardhmen tonë përmes syve të së kaluarës. Dhe, po, ujë për të gjithë. Për të pirë në paqe dhe për të ujitur, po aq paqësisht, tokat pjellore të fqinjësisë sonë të përbashkët të bukur”, shkruan Hoxha.
