Frank Gardner, BBC
Është e vështirë të parashikohet, në këtë fazë të hershme, nëse futja e trupave tokësore nga Izraeli në Libanin jugor do të jetë operacioni i shpejtë dhe efikas që ata do të donin të ishte, ose nëse, siç parashikojnë shumë analistë, Izraeli do të përfundojë duke deportuar në Liban, siç bëri për 18 vjet nga 1982 deri në 2000.
“Pastrimi” i Libanit jugor nga të gjithë qindra kilometrat e tuneleve, shpellave dhe labirinteve, të cilat Hezbollah ka shpenzuar kaq shumë vite duke gërmuar nën tokë për të ruajtur arsenalin e tij masiv të armëve, nuk do të jetë një proces i shpejtë apo i lehtë.
Hezbollahu, i cili edhe pse i dëmtuar rëndë nga goditjet e fundit nga Izraeli, ende mban mijëra luftëtarë. Ata janë të trajnuar mirë, në shumë raste të ngurtësuar nga beteja nga përvojat e tyre të fundit duke luftuar në Siri dhe të “etur” nga dëshira për t’u hakmarrë për vdekjet në radhët e tyre.
Ata janë një armik shumë më i frikshëm për IDF-në sesa ka qenë Hamasi në Gaza.
Midis armatimit të tyre ka raketa të fuqishme ruse të drejtuara kundër tankeve që mund të sulmojnë armaturën izraelite, ashtu siç bënë në luftën e vitit 2006, ku të dy palët luftuan me njëra-tjetrën deri në një armëpushim.
Ushtria izraelite, këtë herë, duket se është më e vetëdijshme për sfidën që po merr përsipër. Por ekziston rreziku që ata mund të tërhiqen në një okupim të hapur të Libanit jugor pa një fund të qartë në horizont./vizionplus.tv
