Kryeministri Edi Rama ndodhet për një vizitë zyrtare në Kosovë. Pas takimit me presidenten Vjosa Osmani, Rama mori pjesë në promovimin e librit “Kur heshtja flet” nga Prof. Dr. Ahmet Shala, akademik e ish-ambasador i Kosovës, që ka shkruar me qartësi e thellësi mbi gjykimin në Hagë kundër udhëheqjes së UÇK-së.
Në fjalën e tij kryeministri Edi Rama tha se Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, ka vepruar me guxim dhe integritet për të mbrojtur institucionin e Presidencës nga ndërhyrjet e padrejta të prokurorisë dhe për këtë aryse ajo është kërcënuar. Ndër të tjera, Ram tha se Presidenti Hashim Thaçi, i cili po gjykohet në Hagë së bashku me tre ish-krerët e tjerë, është marrë peng.
Rama: Presidenti i Kosovës është marrë peng. Mund të jetë sekret shtetëror në Kosovë, por nuk është sekret për mua. Presidentja e Kosovës është kërcënuar. Këtë gjë nuk e dini sepse nuk është thënë asnjëherë. Është kërcënuar sepse nuk ka lejuar që prokurorët të dhunonin zyrën e institucionit të Presidentit të Kosovës se medemek do kërkoheshin edhe aty provat e krimeve kundër njerëzimit. Kërcënimi i Presidentes ka zgjatur dy vjet. Për nderin e saj dhe për nderin e Kosovës ajo e ka ndaluar një gjë të tillë. Sot jemi këtu, mund të themi fjalë sa të duam, mund të përdorim të gjithë qoshet e pasura të fjalorit të gjuhës shqipe për të nxjerrë dufin legjitim ndaj një prokurorie idiotësh. Ata nuk janë thjesht idiotë, ata janë instrumeta të një gjykate e cila është edhe më politike se sa gjykatat e Serbisë në raport me Kosovën.
Ne sot duhet të ngremë një pikëpyetje për veten tonë. Se çfarë mund dhe duhet të bëjmë. Nuk e kam përgjigjen për këtë. Por jam i sigurt që duhet të bëjmë diçka më shumë për këtë. Sepse është një katastrofë për vetë drejtësinë ndërkombëtare, Evropën, për perëndimin, të cilin Kosova e testoi dhe fatmirësisht Perëndimi duke e njohur Kosovën kaloi testin e humanizmit të vet. Nëse sot Perëndimi nuk e kalon këtë test dhe merr përsipër varrosjen për së gjalli të 4 njerëzve të pafajshëm, duke lënduar popullin dhe Republikën e Kosovës ky mbetet një problem shumë i madh. Kjo është pengmarrje për arsye politike jo të Perëndimit si i tërë por të atyre forcve që kanë dashur të barazojnë dy gjëra që nuk barazohen dot, dhunën etnike të një makinerie lufte tërësisht fashiste dhe luftën çlirimtare të një ushtrie e cila emrin e ka pasur ushtri por në fakt ka qenë një mobilizm popullor ku ata të cilët janë trajtuar në gjyq si komandantë kanë qenë udhëheqës shpirtërorë, moralë dhe politik të këtij mobilizimi.
