Stereotipet kulturore kanë sugjeruar prej kohësh se gratë janë më të prira të kërkojnë marrëdhënie romantike, të martohen dhe të ndërtojnë familje. Kjo linjë e të menduarit nënkupton se për gratë, të qenit vetëm mund të përjetohet si më problematik sesa për burrat.
Në kontrast, burrat shpesh përshkruhen si më të kënaqur me jetën beqare, duke gjetur përmbushje në punë, hobi dhe pavarësi personale.
Por sa përputhen këto stereotipe me realitetin?
Një studim i publikuar së fundmi në revistën shkencore Social Psychological and Personality Science nga psikologët Elaine Hoan dhe Geoff MacDonald të Universitetit të Torontos, sfidon bindjet tradicionale mbi rolet gjinore dhe marrëdhëniet. Studimi me titull “Motrat po e bëjnë vetë: Dallimet gjinore në mirëqenien e beqarëve” analizoi të dhënat e mbi 6,000 individëve beqarë, të moshës mbi 18 vjeç (mosha mesatare: 32 vjeç), të përfshirë në 10 studime të ndryshme.
Rezultatet e studimit treguan se gratë beqare raportonin nivele më të larta mirëqenieje në krahasim me burrat beqarë. Ato ishin më të kënaqura me statusin e tyre si beqare, ndjenin më pak nevojë të ngutshme për një partner romantik dhe përjetonin më shumë kënaqësi seksuale.
Në krahasim me burrat, gratë beqare treguan një lidhje më të fortë me kënaqësinë e jetës personale dhe ishin më të prira ta shijonin pavarësinë e tyre. Edhe në rastet kur ishin në marrëdhënie romantike, gratë raportuan kënaqësi më të madhe në krahasim me burrat në lidhje, veçanërisht në aspektin seksual dhe emocional – por jo domosdoshmërisht në kënaqësinë nga jeta personale.
Pse gratë mund të jenë më të kënaqura si beqare?
Sipas autorëve, kjo ndarje gjinore në përjetimin e beqarisë mund të shpjegohet për disa arsye:
Marrëdhënie më të pasura sociale: Gratë kanë më shumë gjasa të kultivojnë lidhje të thella emocionale me miqtë dhe të kenë një rrjet social mbështetës edhe jashtë një marrëdhënieje romantike.
Përvojë më pak e kënaqshme në marrëdhënie heteroseksuale: Gratë shpesh marrin përsipër barrën më të madhe të punëve të shtëpisë dhe detyrave të kujdesit në marrëdhënie, çka mund të ndikojë negativisht në përvojën e tyre brenda lidhjes.
Vetëmjaftueshmëri dhe pavarësi: Për shumë gra, sidomos ato që kanë përjetuar më parë martesë ose bashkëjetesë, beqaria sjell një ndjenjë çlirimi dhe kontrolli më të madh mbi jetën personale.
Siç vëren edhe autorja Paula De Polo në një analizë për Psychology Today, “shumë gra që kanë qenë të martuara më parë ndjejnë lehtësim pas ndarjes, duke mos e ndjerë më presionin për të ofruar vazhdimisht më shumë sesa marrin.”
Po burrat? A janë ata më pak të aftë të përballojnë beqarinë?
Megjithëse gjetjet mesatare tregojnë se burrat beqarë raportojnë më pak kënaqësi, nuk përjashtohet fakti që shumë burra ia dalin mirë në jetën beqare. Disa prej tyre e vlerësojnë lirinë personale, angazhohen në zhvillim profesional, kultivojnë hobi dhe ruajnë lidhje të shëndetshme shoqërore. Ata nuk varen domosdoshmërisht nga një partner për stabilitet emocional apo shoqëror.
Megjithatë, autorët vërejnë se rreziqet sociale dhe psikologjike për burrat beqarë janë më të larta, sidomos për ata që nuk kanë zhvilluar aftësi për vetëmenaxhim në përditshmëri ose që nuk kanë rrjete të forta sociale.
Përfundim
Ky studim i fundit kontribuon në një kuptim më të balancuar dhe të bazuar në prova të jetës beqare për të dy gjinitë. Stereotipi se gratë janë më të dëshpëruara për marrëdhënie dhe burrat janë më të kënaqur vetëm, nuk gjen mbështetje të qartë në të dhënat shkencore. Në fakt, është pikërisht e kundërta: gratë, mesatarisht, ndihen më mirë kur janë të vetme, e shijojnë pavarësinë dhe ndihen të përmbushura edhe pa një marrëdhënie romantike.
Ky zbulim fton për rishikim të perceptimeve tradicionale mbi dashurinë, martesën dhe nevojën për partneritet, duke hapur rrugën për një kuptim më të nuancuar të mirëqenies njerëzore përtej statusit civil.
