Efekti "Papandreu" ne Shqiperi

Pas fitores së socialistëve grekë me Jorgo Papandreun, qeveria shqiptare duhet të përgatitet për të tejakluar me kujdes raportet e këqija personale mes Sali Berishës dhe liderit grek të PASOK-ut. Papandreu, i cili është një kundërshtar publik i Berishës, dhe ndoshta politikani i vetëm evropian që është shprehur më egër kundër një politikani të një vendi tjetër. Dhjetë vjet më parë ai bëri thirrje publike në mes të Tiranës për izolimin e Sali Berishës. Tashmë shumë gjëra kanë ndryshuar, përfshi dhe ata që i kanë rekomanduar Papandreut këtë deklaratë, por sidqoftë akulli ende nuk është shkrirë. Papandreu, i cili e bëri deklaratën e tij në Hotel Rogner në Tiranë, ishte natyrisht i frymëzuar nga këshillat e liderve socialstë të Tiranës, në atë kohë Fatos Nano dhe Ilir Meta, të cilët e shihnin izolimin e Berishës si një mënyrë që mund të ndalte protestat e tij të përditshme në rrugë. Por tashmë kjo deklaratë do të ketë një kosto për marrëdhëniet e reja zyratre mes Tiranës dhe Athinës, të cilat realisht janë më të mirat që ka pasur ndonjëherë mes dy vendeve. Nën kompleksin e inferioritetit ndaj Greqisë dhe pësimit politik prej saj, Berisha ka bërë për Greqinë më shumë se çdo lider tjetër socialsit në Shqipëri, të cilët janë mbajtur si më “progrekë”. Ai u fali atyre një hapësirë të konsiderueshme ujore, legalizoi pa nevojë dhjetëra varreza të ushtarëve grekë që vizatojnë një vijë mitike naciaonliste të grekëve për Eprin e Veriut dhe po pëpriqet të kontrollojë pakicën greke politikisht. Sigla e partisë së Berishës për herë të parë është votuar në Dropull në këto zgjdhje dhe kjo falë kandidatit të minoritetit grek, Spiro Ksera. Raportet personale të Berishës me Karamilisin u thelluan dhe në aspektin diplomatik. Karamlis ishte i pari dhe mbeti i vemti lider evropian që vizitoi Berishën në fushatë elektrale, dhe i dha mbështetje një veprimi thuajse NUL të Berishës për të dorëzuar aplikimin për anëtarësimin e Shqipërisë në BE, ndërkohë që atë javë BE deklaroi se përjashtonte Shqipërinë nga liberalizimi i vizave. Pra, nëse Jorgo Papandreu do ta shikojë Berishën si politikan luajal, ai duhet të vijë dhe ti hedhë duart në qafë në Tiranë se askush më shumë se Berisha nuk ka bërë për të plotësuar çdo tekë të politikës greke, shpesh dhe arkaike në Shqipëri. Por mes tyre mbetet e fortë hija e mosbesimit politik dhe përdorimi i Papandreut prej ish-liderëve socialistë kundër Berishës. I pari që duhet të thyejë akullin në këto raporte duhet të jetë Sali Berisha, pasi Shqipëria realisht i ka konsumuar gjithë ofertat e saj për Greqinë, pra i ka dhënë Greqisë çfarë ajo ka kërkuar dhe nuk mund të rrezikojë tani gjithë këto lëshime për shkak të armiqësisë perosnale të Berishës me Papandreun. Nga ana tjetër rreth 700 mijë emigrant shqiptarë në Greqi, në shumicë mbështetës të Papandreut, nuk kanë arsye të pësojnë nga raportet personale mes Berishës dhe Papandreut. Një urë komunikimi në këtë rast mund të jetë Misntri i Jashtëm, Ilir Meta, apo aleati në hije i Beirshës Fatos Nano, por kjo nuk do të ishte një zgjidhje e kësaj krize. Papandreu, i cili është një mbëshetës dhe mik personal i Edi Ramës, natyrisht që do të ketë parasysh në raportet e reja me Berishën, jo vetëm thyerjen e vjetër, por dhe problemet e tij të reja me opozitën në Shqipëri. Dhe kjo mund ta ritkhejë situatën në pikën zero, duke zeruar dhe gjithë zemërgjerësinë e Berishës për politikën greke këto katër vjet.